دسته
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 175892
تعداد نوشته ها : 187
تعداد نظرات : 14
Rss
طراح قالب
موسسه تبیان
 

 

ملاحظاتی در طراحی فایل  طراحی فایل عبارتست از فراروند تعیین یک ساختار ( یا سازمان) فایل به نحوی که نیازهای مشخص کاربر پایانی را برآورده کند و زمان پاسخ دهی به در خواستهایش را به حداقل برساند این فراروند در اساس دو مرحله دارد: مرحله نخست ، طراحی فایل منطقی است که عبارتست از انتخاب یک ساختار فایل ( از بین ساختارهایی که سیستم فایل ارائه می‌کند) یا طراحی یک ساختار جدید مرحله دوم ، طراحی ساختار فایل فیزیکی است که خود گامهایی دارد . بعضی از ملاحظاتی که در طراحی فایل مطرح‌اند و عبارتند از : ·        انتخاب بافرها برای عملیات ورودی - خروجی ·        تخصیص بافرها برای عملیات ورودی - خروجی ·        اندازه فایل فیزیکی ·        مکان بلاک در حافظه خارجی ·        طراحی یا انتخاب شیوه دستیابی مناسب ·        انتخاب کلید اصلی از بین صفات خاصه رکورد و کلید ثانوی ·        در نظر داشتن رشد فایل : فایلها به د و دسته کلی پویا یا ایستا تقسیم می‌شوند. در فایلهای پویا اندازه فایل رد اثر عملیات تغییر دهنده (درج ، حذف ، بهنگام سازی9 مرتب تغییر می‌کند . وقتی که تغییرت در فایل زاید باشد ، می‌گوییم فایل بسیار نامانا است در نظر گرفتن وضعیت رشد فایل برای تخمین حجم عملیات لازم در دستیابی به رکوردها ، لازم است . ·        تعیین زمان و پریود سازماندهی مجدد فایل اندازه فایل فیزیکی هم روی حجم عملیات لازم برای بازیابی رکورد(ها) و زمان این کار تاثیر دارد. وقتی که اندازه فایل کوچک باشد ، تفاوت چندانی در زمان این علمیت بین دو ساختار متفاوت وجود ندارد. اما در مورد فایلهای بزرگ ، این تفاوت می‌توان قابل ملاحظه باشد  ·        در فراروند طراحی فایل ، دو محدودیت اساسی وجود دارد: محدودیت نخست این است که برنام‌های کاربردی باید انتخاب خود را به ساختارها و شیوه‌های دستیابی خاصی ، غیر از آنچه سیستم فایل ارائه می‌کند ، نیز طراحی و پیاده سازی کرد . محدودیت دیگر اینکه باید بین سرعت عملیاتی (زمان پاسخدهی)و مصرف حافظه ، مصالحه‌ای صورت گیر معمولاً افزایش فضای تخصیص داده شده به فایل منجر به کاهش زمان دستیابی می‌شود . تصمیم گیری در مورد تخصیص حافظه بیشتر به فایل یا بهبود زمان پاسخدهی بستگی به وضع کاربرد دارد.در فایلهای کوچک ، تفاوت قابل ملاحظه‌ای در زمان عملیات روی فایل در ساختارهای فایل متفاوت وجود ندارد ، اما در فایلهای بزرگ این تفاوت قابل ملاحظه‌ است . به علاوه هرچه فایل فعالتر باشد یعنی مرتباً مرود پردازش قرار گیرد، در این صورت بهبود زمان پاسخدهی به مصرف حافظه لازم برای این کار می‌ارزد.  
سه شنبه بیست و پنجم 4 1387
صفحه نمایش رایانه   

مانیتور  صفحات نمایشگر که مانیتور نیز نامیده می شوند ، متداولترین دستگاه خروجی در کامپیوترهای شخصی محسوب می گردند. اغلب صفحاتنمایشگر از CRT)Cathod ray tube) استفاده می نمایند . کامپیوترهای Laptops و سایر دستگاههای محاسباتی قابل حمل از LCD Liquid Crystal display و یا LED)Light-emiting diode) استفاده می نمایند. استفاده از مانیتورهای LCD با توجه به مزایای عمده آناننظیر : مصرف انرژی پایین بتدریج جایگزین مانیتورهای CRT می گردند.
زمانیکه قصد تهیه یک مانیتور را داشته باشیم ، پارامترهای متفاوتی مطرح بوده که می بایست برای هر یک از آنها تصمیم گیری کرد.  ·        تکنولوژی نمایش ( CRT و یا LCT و یا ... )  ·        تکنولوژی کابل ( VGA و DVI دو مدل رایج می باشند )  ·        محدوده قابلل مشاهده ( معمولا" قطر صفحه نمایشگر است )  ·        حداکثر میزان وضوح تصویر (Resolution)  ·        Dot Pitch  ·        Refresh rate  ·        Color depth  ·        میزان برق مصرفی

تکنولوژی نمایش  ·        {از سال 1970 که اولین نمایشگر ها ( مانیتور های مبتنی بر متن ) برای کامپیوتر های شخصی عرضه گردیند، تاکنون مدل های متفاوتی مطرح و عرضه شده است :*}  ·        در سال 1981 مانتیورهای CGA)Color Graphic Adapte) را معرفی شد. مانتیورهای فوق قادر به نمایش چهار رنگ با وضوح تصویر 320 پیکسل افقی و 200 پیکسل عمودی می باشند.  ·        در سال 1984 مانیتورهای EGA)Enhanced Graphiv Adapter) را معرفی شد. مانیتورهای فوق قادر به نمایش شانزده رنگ و وضوح تصویر 350 * 640 بودند.  ·        در سال 1987 سیستم VGA)Video Graphiv Array) را معرفی شد. مانیتورهای فوق قادر به نمایش 256 رنگ و وضوح تصویر 600 * 800 بودند.  ·        در سال 1990 سیستم XGA)Extended Graphics Array) را معرفی شد. سیستم فوق با وضوح تصویر 600*800 قادر به ارائه 8/ 16 میلیون رنگ و با وضوح تصویر 768 * 1024 قادر به نمایش 65536 رنگ است .  اغلب صفحات نمایشگر که امروزه در سطح جهان عرضه می گردند ، UXGA)Ultra Extended Graphics Array) استاندارد را حمایت می نمایند. UXGA قادر به ارائه 8 / 16 میلیون رنگ با وضوح تصویر 1200 * 1600 پیکسل است . یک آداپتور UXGA اطلاعات دیجیتالی ارسال شده توسط یک برنامه را اخذ و پس از ذخیره سازی آنها در حافظه ویدئوئی مربوطه ، با استفاده از یک تبدیل کننده " دیجیتال به آنالوگ " آنها را بمنظور نمایش تبدیل به سیگنال های آنالوگ خواهد نمود. پس از ایجاد سیگنال های آنالوگ ، اطلاعات مربوطه از طریق یک کابل VGA برای مانیتور ارسال خواهند شد. 1: Red out 6: Red return 11: Monitor ID 0 in 2: Green out 7: Green return 12: Monitor ID 1 in or data from display 3: Blue out 8: Blue return 13: Horizontal Sync out 5: Ground 10: Sync return 15: Monitor ID 3 in or data clock همانگونه که در شکل فوق مشاهده می نمائید ، یک کانکتور VGA از سه خط مجزا برای سیگنال های قرمز ، سبز و آبی واز دو خط دیگر برای ارسال سیگنال های افقی و عمودی استفاده می نماید. در تلویزیون تمام سیگنال های فوق در یک سیگنال مرکب ویدئویی قرار می گیرند. تفکیک سیگنال های فوق ، یکی از دلایل بالا بودن تعداد پیکسل های یک مانیتور نسبت به تلویزیون است .با توجه به اینکه آداپتورهای VGA قابلیت استفاده کامل از مانیتورهای دیجیتال را ندارند ، اخیرا" یک استاندارد جدید با نام DVI)Digital Video Interface) ارائه شده است . در تکنولوژی VGA می بایست سیگنال های دیجیتال در ابتدا تبدیل به آنالوگ شده و در ادامه سیگنال های فوق برای مانیتور ارسال گردند .در تکنولوژی DVI ضرورتی به انجام این کار نبوده وسیگنال های دیجیتال مستقیما" برای مانیتور ارسال خواهند شد. در صورتیکه از مانتیتورهای DVI استفاده می گردد ، می بایست حتما" از کارت گرافیکی استفاده نمود که تکنولوژی فوق را حمایت نماید.  

محدوده قابل مشاهده  دو پارامتر ( مقیاس ) اندازه یک مانیتور را مشخص خواهد کرد : اندازه صفحه و ضریب نسبت . اکثر نمایشگرهای کامپیوتر نظیر تلویزیون دارای ضریب نسبت 3 : 4 می باشند. این بدان معنی است که نسبت پهنا به ارتفاع معادل 4 به 3 است . اندازه صفحه بر حسب اینچ اندازه گیری شده و معادل فطر نمایشگر است ( اندازه از یک گوشه صفحه تا گوشه دیگر بصورت قطری ) . 15 ، 17 و 21 اندازه های رایج برای نمایشگر ها است . اندازه نمایشگرهای NoteBook اغلب کوچکتر بوده و دارای دامنه بین 12 تا 15 اینچ می باشند. اندازه یک نمایشگر تاثیر مستقیمی بر وضوح تصویر خواهد داشت . یک تصویر بر روی یک مانیتور 21 اینچ با وضوح تصویر 480 * 640 بخوبی مشاهده تصویر بر روی یک مانیتور 15 اینچ با همان وضوح تصویر نخواهد بود. با فرض یکسان بودن وضوح تصویر ، مشاهده یک تصویر بر روی یک مانتیتور با ابعاد کوچکتر نسبت به یک مانیتور با ابعاد بزرگتر ، کیفیت بالاتری را خواهد داشت. 

حداکثر وضوح و دقت تصویر  دقت (Resolution) به تعداد پیکسل های نمایشگر اطلاق می گردد. دقت تصویر توسط تعداد پیکسل ها در سطر وستون، مشخص می گردد. مثلا" یک نمایشگر با دارابودن 1280 سطر و1024 ستون قادر به نمایش 1024 * 1280 پیکسل خواهد بود. کارت فوق دقت تصویر در سطوح پایین تر 768 * 1024 ، 600 * 800 و 480 * 640 را نیز حمایت می نماید.  

Refresh rate ( نرخ باز خوانی / باز نویسی )  در مانیتورهای با تکنولوژی CRT ، نرخ بازخوانی / بازنویسی ، نشاندهنده تعداد دفعات نمایش ( رسم ) تصویر در یک ثانیه است. در صورتیکه مانیتور CRT شما دارای نرخ بازخوانی / بازنویسی 72 هرتز باشد ، در هر ثانیه 72 مرتبه تمام پیکسل ها از بالا به پایین بازخوانی / بازنویسی مجدد خواهند شد. نرخ فوق بسیار حائز اهمیت بوده و هر اندازه که نرخ فوق بیشتر باشد تصویر مناسبتری را شاهد خواهیم بود ( تصویر ی عاری از هر گونه لرزش ) در صورتیکه نرخ فوق بسیار پایین باشد باعث لرزش (Flickering) نوشته های موجود بر روی صفحه شده و بیماریهای متفاوت چشم و سردرد های متوالی را در پی خواهد داشت .  

عمق رنگ (Color Depth)  تعداد رنگ هائی که یک مانتیتور می تواند ارائه دهد از ترکیب حالات متفاوت کارت گرافیک و قابلیت رنگ در مانیتور ، بدست می آید. مثلا" کارتی که می تواند در حالت SVGA فعالیت نماید ، قادر به نمایش 16777216 رنگ خواهد بود. کارت های فوق قادر به پردازش اعداد 24 بیتی تشریح کننده یک پیکسل می باشند. تعداد بیت های استفاده شده برای تشریح یک پیکسل را " عمق بیت " می نامند. در مواردی که از 24 بیت برای تشریح یک پیکسل استفاده می گردد ، برای هر یک از رنگ های اصلی ( قرمز ، سبز ، آبی) از هشت بیت استفاده می گردد. عمق بیت را True color نیز می گویند. در چنین مواردی امکان تولیید ده میلیون رنگ وجود خواهد داشت . یک کارت شانزده بیتی قادر به تولید 65536 رنگ خواهد بود. جدول زیر تعداد رنگ تولید شده توسط بیت های متفاوت را نشان می دهد. 

Bit-Depth
Number of Colors

1
2
(monochrome)

2
4
(CGA)

4
16
(EGA)

8
256
(VGA)

16
65,536
(High Color, XGA)

24
16,777,216
(True Color, SVGA)

32
16,777,216
(True Color + Alpha Channel)

همانگونه که در آخرین سطر جدول فوق مشاهده می گردد ، از 32 بیت استفاده شده است . مدل فوق اغلب توسط دوربین های دیجیتال ، انیمیشن و بازیهای ویدئویی استفاده می گردد. 

مصرف انرژی  میزان مصرف انرژی در مانیتورها بستگی به تکنولوژی استفاده شده دارد. نمایشگرهای با تکنولوژی CRT ، از 110 وات استفاده می نمایند. مانیتورهای با تکنولوژی LCD دارای مصرف انرژی به میزان 30 تا 40 وات ، می باشند. در یک کامپیوتر شخصی که از یک مانیتور با تکنولوژی CRT استفاده می نماید ، 80 درصد میزان مصرف انرژی سیستم متعلق به مانتیتور است ! . در زمان روشن بودن کامپیوتر ممکن است کاربران در اغلب زمان های مربوطه ، بصورت تعاملی با آن درگیر نگردند ، دولت امریکا در سال 1992 برنامه Energy star را مطرح نمود. در چنین مواردی زمانییکه پس از مدت زمانی عملا" از سیستم استفاده نگردد ، نمایش تصویر قطع می گردد. وضعیت فوق تا زمانیکه کاربر موس را بحرکت در نیاورده و یا بر کلیدی از صفحه کلید ضربه نزد ، همچنان ادامه خواهد یافت . بهرحال تکنولوژی فوق باعث صرفه جوئی زیادی در میزان برق مصرفی ( منازل ، ادارت و ...) خواهد داشت . 



 
سه شنبه بیست و پنجم 4 1387
 

 

پاک کردن اطلاعات حافظه CMOS
 در کامپیوترهایXT باتوجه به تعداد محدود پارامترها، پیکربندی سیستم بااستفاده از میکروسوئیچ امکان پذیر می باشد اما در سیستم های AT به دلیل بالا بودن تعداد پارامترهای قابل برنامه ریزی توسط استفاده کننده ، حضور یک منبع که هم به راحتی در دسترس باشد و هم جای کمی اشغال نماید ، ضروری به نظر می رسد. این منبع در کامپیوترهای AT حافظه CMOS نامیده می شود .حافظه CMOS دارای 64 بایت و یا بیشتر ظرفیت می باشد که توسط دو پورت H70 و H71 قابل دسترسی می باشد. و از آن برای نگهداری ساعت ، تاریخ و پیکربندی سیستم استفاده می شود. همچنین تعدادی از بیت های این حافظه برای چک کردن پیکربندی سیستم تحت عنوان CHECKSUM استفاده می شود. محتویات این حافظه در زمان خاموش بودن سیستم توسط یک باطری پشتیبان 6/3 ولتی نگهداری می شود. این باطری ممکن است در داخل و یا در خارج از مادربورد قرار داشته باشد . البته در بعضی از سیستمها مجموعه باطری و حافظه به صورت یکپارچه ارائه شده که نمونه آن مارک DALLAS می باشد.از نظر عملکرد و نحوه دستیابی هیچ تفاوتی بین انواع متفاوت CMOS وجود ندارد و همگی با استفاده از دو پورت یادشده قابل دسترسی و برنامه ریزی می باشند. تغییر در محتویات CMOS بطور معمول از طریق برنامه SETUP امکان پذیر است اما در صورتی که در ست آپ سیستم رمز تعریف شده باشد و رمز مربوطه را هم در اختیار نداشته باشید در اینصورت امکان ورود به برنامه ست آپ و تغییر در پیکر بندی سیستم ( اطلاعات CMOS ) امکان پذیر نخواهد بود . در این موارد راهی جز پاک کردن محتویات CMOS نداریم . دراین مواقع در احتمال وجود دارد .1) برای وارد شدن به سیستم رمز تعریف شده باشد.2) برای وارد شدن به ست آپ رمز تعریف شده باشد.در حالت اول با توجه به بوت نشدن کامپیوتر کاری از نرم افزارها ساخته نیست و باید اقدام به پاک کردن محتویات CMOS به صورت سخت افزاری نمود . این کار معمولا با برداشتن باطری پشتیبان ست آپ برای چند دقیقه ، یااتصال کوتاه بر روی جامپر مربوطه ( J8 ) و یا تعویض تراشه CMOSامکان پذیر می باشد . البته این روشها در صورتی کارآمد خواهد بود که شما مجاز به بازکردن کیس کامپیوتر باشید که البته در اکثر مواقع این امکان وجود ندارد .شایان ذکر است در صورتی که اعمال فوق درست صورت نگیرد احتمال سوختن و خراب شدن CMOS وجود دارد بنابراین تا حد امکان باید از کاربرد این روش اجتناب شود مگر در مواقعی که ضرورت ایجاب نماید.در حالت دوم با توجه به بوت شدن کامپیوتر نیازی به اقدامات فوق نبوده و می توان با استفاده از نرم افزارهای مناسب اقدام به پاک کردن و یا ذخیره اطلاعات CMOS نماییم . از آنجایی که همیشه نرم افزار مناسب وجود ندارد و یا در دسترس نیست بعنوان یک مهندس نرم افزار باید قادر باشیم تا با استفاده از امکانات موجود بر روی کامپیوتر این کار را انجام دهیم . با استفاده از برنامه DEBUG.EXE که همراه فایلهای سیستم عامل DOS و ویندوز وجود دارد می توان با خواندن و یا نوشتن در پورت های H70 و H71 تغییرات لازم را در محتویاتCMOS اعمال نموداز دو پورت فوق پورت H70 بعنوان گذرگاه آدرس( ADDRESS BUS ) و پورت H71 بعنوان گذرگاه داده بکار می رود. الگوریتم کلی کار به این صورت است که CMOS را بعنوان یک آرایه یک بعدی در نظر می گیریم که دارای 256 خانه می باشد . برای دسترسی به هر خانه باید ابتدا اندیس ( آدرس ) خانه را در پورت H70 بنویسیم و بعد از دسترسی به خانه مورد نظر می توان دادة دلخواه را درآن نوشت و یا از آن خواند . دسترسی به داده ها نیز فقط از طریق پورت H71 امکان پذیر می باشد . آخرین نکته اینکه عمل نوشتن و یا خواندن از پورت ها به کمک ثبات AL و توسط دستورهای IN و OUT مربوط به زبان اسمبلی امکان پذیر است .


الگوریتم کلی حذف اطلاعات حافظه CMOS  -------- ---------------- ---------------- ---------------- ---------------- --------  --------  پیاده سازی این الگوریتم به کمک زبان اسمبلی بسیار آسان می باشد . اما از آنجا که قرار است این الگوریتم را با استفاده از debug پیاده سازی کنیم قبل از هر چیز باید با تعدادی از دستورات این نرم افزار آشنا شویم با اجرای فایل debug.exe می توانید وارد محیط نرم افزار debug شوید محیط اصلی نرم افزار یک علامت خط تیره می باشد که بعد از اجرای فایل debug.exe ظاهر می شود.این نرم افزار دارای تعدادی دستور می باشد که با تایپ یک علامت سئوال و فشردن کلید ENTER می توان لیست فرمانها را مشاهده نمود . در زیر تعدادی از فرمانها را که برای پیاده سازی این الگوریتم به آن نیاز داریم توضیح می دهیم و سایر فرامین را به خواننده واگذار می کنیم تا درصورت نیاز با مراجعه به راهنمای نرم افزار با نحوه کار هریک آشنا شود 
عملکرد دستور
امکان نوشتن کداسمبلی از آدرس مشخص شده در صورت مشخص نکردن آدرس از آدرس موجود در IP بعنوان آدرس شروع استفاده می شود . در ابتدای کار IP=100 است که همان شروع فایلهای Com و یا bin می باشد
برای نمایش / مقداردهی ثبات ها بکار می رود. در صورتی که بدون پارامتر استفاده شود محتویات کلیه ثبات ها را نشان می دهد اما در صورتی که با نام یک ثبات بکار رود علاوه بر نمایش مقدار فعلی ثبات مورد نظر امکان تغییر محتویات آنرا نیز فراهم می آورد.
برای مشخص نمودن نام و مسیر فایل ورودی / خروجی بکار می رود .
برای اجرای برنامه تا یک آدرس مشخص بکار می رود . چنانچه بدون پارامتر بکار رود برنامه را از خط جاری (ip فعلی ) تا انتهای برنامه اجرا می کند .
برای نوشتن برنامه از آدرس h100 به تعداد بایتهای مشخص شده در ثبات cx بکار می رود .
برای خروج از محیط DEBUG بکار می رود


حال با فرض بر این که شما وارد محیط debug شده اید مجموعه دستورات لازم برای پیاده سازی الگوریتم فوق را در زیر می آوریم .

مرحله 1  با اجرای دستور a وارد مود برنامه نویسی اسمبلی شوید در این صورت debug با نشان دادن آدرس xxxx:0100 آمادگی خود را برای دریافت دستورات اعلام می دارد ( در عمل debug بجای xxxx سگمنت مربوط به برنامه را نشان می دهد که توجه به این موضوع اصلاً در اینجا اهمیتی ندارد .) 

مرحله 2  دستورات زیر را با دقت تایپ کرده و در انتهای هر خط کلید ENTER را فشار دهید ( مواردی که زیر آن خط کشیده شده از طرف نرم افزار نشان داده می شود این آدرسها در واقع مشخص کننده طول هر دستور و در نهایت طول برنامه می باشد) .XXXX:100 MOV CL , FF XXXX:102 MOV AL , CLXXXX:104 OUT 70 , ALXXXX:106 MOV AL , 0XXXX:108 OUT 71 , ALXXXX:10A LOOP 102XXXX:10C INT 20XXXX:10E(در صورتی که مایل به درک کار دستورات برنامه نمی باشید به مرحله 3 بروید )توضیح خط به خط برنامه :خط اول : یک شمارنده با مقدار 255 در نظر گرفته شده که معادل همان متغیر i در الگوریتم است . خط دوم : al را برابر cl قرار می دهیم.خط سوم : محتوای al را به پورت h70 ارسال کردیم (در واقع تنظیم گذرگاه آدرس ) .خط چهارم : al را برابر صفر قرار می دهیم .خط پنجم : محتوای al را به پورت h71 ارسا ل می کنیم و در واقع داده موجود در al را در آدرسی که قبلاً مشخص کرده ایم می نویسیمخط ششم : از آنجا که عملیات مربوط به تنظیم آدرس و نوشتن داده در محل آدرس باید به تعداد لازم تکرار شود بنایراین از دستور LOOP برای ایجاد یک حلقه با تعداد تکرار مشخص شده در CX استفاده کردیم دستور LOOP 102 باعث می شود تا برنامه در هربار اجرا یک واحد از مقدار CX کم کرده و در صورت منفی شدن دستور بعدی و در غیر اینصورت به آدرس مشخص شده پرش می کند .در این برنامه با توجه به مقدار CX خطوط دوم تا پنجم 256 بار اجرا می شوند . خط هفتم : اجرای این وقفه باعث ختم برنامه خواهد شد


مرحله 3  بعد از فشردن کلیدENTER درآخرین مرحله مجدداً اعلان DEBUG ظاهر می شود در این مرحله چنانچه نمی خواهید برنامه را ذخیره کنید در جلوی اعلان ( همان علامت منها ) دستور G را اجرا کنید تا کلیه محتویات CMOS پاک شود. سیستم را RESET نموده و با فشردن کلید DEL وارد ست آپ سیستم شوید و تغییرات لازم را اعمال نمایید . اما در صورتی که تمایل دارید کد برنامه را به صورت یک فایل اجرایی از نوع COM درآورید مراحل بعدی را انجام دهید 

مرحله 4  با اجرای فرمان R CX در مقابل اعلان DEBUG مقدار ثبات CX را به E تغییر داده و کلید ENTER را فشار دهید .( دقت داشته باشد که کلیه اعداد در DEBUG در مبنای 16 نوشته می شوند و عدد Eهمان طول برنامه شماست یعنی اختلاف 10E – 100 در مبنای 16) 

مرحله 5  با اجرای فرمان N CLR_CMOS.COM در جلوی اعلان DEBUG نام CLR_CMOS.COM را برای برنامه خود مشخص کنید ( به جای این نام می توانید نام دلخواه خودتان را با پسوند COM جایگزین کنید ) 

مرحله 6 با اجرای فرمان W در جلوی اعلان DEBUG تعداد 14 بایت کد نوشته شده در فایلی با نامی که در مرحله قبل مشخص کرده اید ذخیره خواهد شد .حال شما دارای یک فایل اجرایی 14 بایتی خواهید بود که هر وقت بر روی یک کامپیوتر اجرا شود محتویات حافظه CMOS آنرا پاک می کند . 

مرحله 7  در این مرحله می توانید همچون مرحله 3 عمل نموده و یا با اجرای دستور Q از DEBUG خارج شوید و فایلی را که ساخته اید اجرا نموده و سیستم را RESET کنید و وارد ست آپ شوید.  
سه شنبه بیست و پنجم 4 1387
X