دسته
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 175919
تعداد نوشته ها : 187
تعداد نظرات : 14
Rss
طراح قالب
موسسه تبیان

رزاقیّت غذاى مورد استفاده انسان و آبى که مى نوشد و پوشاکى که به تن مى کند، همه از مصادیق روشن مصارف

 اویند و از مواردى هستند که در قرآن کریم از آن ها به عنوان «رزق» یاد شده اند
. 

«رزق» بر چند معنا اطلاق مى گردد: گاهى بر عطا و بخشش مستمر، که ممکن است در دنیا یا آخرت باشد، اطلاق مى گردد و گاهى به سهم و نصیب فرد «رزق» او گفته مى شود و همچنین به آنچه انسان از خوردنى ها و آشامیدنى ها، که تغذیه کرده و جزو بدن او گردیده است، «رزق» اطلاق مى گردد«رزق» را به «رزق ظاهرى»، که مربوط به بدن مى باشد، و «رزق باطنى»، که جایگاهش قلوب و قوّه ادراکى انسان مى باشد، تقسیم کرده اند. در نتیجه، غذاى انسان رزق ظاهرى، و علوم و معارف رزق باطنى او مى باشند. آیاتى از قرآن کریم بر این نکته تأکید مى کنند که روزى رسان شما و همه موجودات زنده فقط خداوند متعال است و او روزى همه را تضمین نموده است. البته روشن است که خداوند متعال امور این عالم را با اسباب و وسایل خودش به انجام مى رساند و یکى از شروط اصلى روزى رسانى به بشر در حالت طبیعى و عادى، تلاش و کوشش خود اوست. بنابراین، تضمین روزى یک واقعیت تکوینى روشن و از اصول مسلّم جهان بینى اقتصادى اسلام مى باشد که مى توان آن را به عنوان یک نظریه اقتصادى در مقابل اقتصاددانان بدبینى همچونمالتوس قرار داد. ولى از سوى دیگر، فکر و تلاش و کوشش انسان براى تحصیل روزى و امرار معاش از شؤون رزاقیت الهى است. از این رو، در سخنان پیشوایان معصوم بر تلاش و کوشش براى تأمین معاش تأکید فراوان گردیده و تحمّل رنج و زحمت در این راه مانند جهاد در راه خداوند، بلکه برتر از آن قرار داده شده است. امام صادق(علیه السلام) درباره کسى که در خانه بنشیند و فقط براى رسیدن روزى دعا کند، مى فرماید: دعاى کسى که در منزل بنشیند و بگوید پروردگارا، روزى مرا برسان، به اجابت نمى رسد و از سوى خدا به او گفته مى شود: آیا براى طلب روزى به تو فرمان ندادم؟ به دلیل آن که آیات مربوط به این بحث در قرآن کریم بسیارند، تنها به ذکر نشانى آن ها در پى نوشت اکتفا مى گردد. مجموعه اى از آیات نیز به انسان فرمان تصرف در روزى الهى مى دهند20 تا فکر و توجه بشر به آفریننده آن ها و روزى رسان جلب گردد و از سوى دیگر، با استفاده از نعمت ها و تأمین نیازهاى خود و درک لذت انواع غذاها، میوه ها و نوشیدنى ها، روحیه شکر و سپاس گزارى و به دنبال آن، اطاعت و بندگى و تقواى الهى، که

ضامن سعادت وخوشبختى انسان در دنیا و آخرت هستند 
، در او تقویت گردد
.


شناخت سنّت هاى الهى
از مجموع آیات مربوط به این بحث استفاده مى شود که منظور از «سنّت» در موارد مذکور قوانین ثابت و اساسى تکوینى یا تشریعى الهى است که هرگز دگرگونى در آن ها روى نمى دهد. این قوانین، هم بر اقوام گذشته حاکم بوده و هم بر جوامع کنونى و هم مللى که در آینده خواهند آمد، حاکم هستند. شناخت سنّت هاى الهى موجب مى گردد معرفت و بصیرت انسان نسبت به عواملى که موجب خیر و برکت و فزونى نعمت ها مى گردد، افزایش یافته و از سوى دیگر، عوامل فقر و محرومیت و نزول بلاها و مصایب را بهتر بشناسد و در نتیجه، با رعایت حدود الهى و اتخاذ الگوى صحیح و معقول، براى مصرف خود تلاش کند، عوامل نخست را در زندگى پدید آورده، از کارهایى که باعث محرومیت و گرفتارى مى گردد اجتناب ورزد. با ملاحظه آیات قرآن کریم در زمینه سنّت هاى الهى و بحث مصرف، مى توان گفت: شکر و سپاس در مقابل استفاده از نعمت ها موجب فزونى نعمت گشته و کفران و ناسپاسى موجب محرومیت و نزول بلاها مى گردد. ظلم و ستم افراد و نیز خوش گذرانى و ریخت و پاش آن ها همراه با سرمستى و غفلت از یاد خدا همواره موجب هلاکت و نابودى اقوام و ملل بوده است. ایمان و تقوا موجب نزول برکات الهى و در مقابل، روى گردانى از یاد خدا موجب سختى در معیشت و اضطراب خاطر مى گردد.

الف. ایمان و یاد خدا رفاه و آسایش انسان
ایمان به خداى متعال و معرفت و شناخت او موجب آرامش دل ها و رفع نگرانى ها مى گردد؛ زیرا فرد با ایمان به قدرت لایزال و نامتناهى خداوند معتقد است و با اعتقاد به سراى جاودان دیگر، تمام تلاش و کوشش خود را صرف انباشت ثروت و یا کسب مقام و رسیدن به لذایذ مادى بیش تر نمى کند، بلکه همه چیز را در راه اطاعت و بندگى خداى متعال و انجام وظایف و مسؤولیت هاى فردى و اجتماعى خود طلب مى کند و با اعتقاد به خداى قادر و حکیم، که تدبیر همه عالم به دست اوست و روزى رسان همه موجودات است، از روى آوردن آفات و بلیات، بیمارى ها و حوادث ترس و نگرانى ندارد و با اعتقاد به این که مرگ پایان یک حیات موقّت و کوتاه و آغاز حیاتى جاودان مى باشد، هیچ گاه مرگ در نظرش همچون کابوسى وحشتناک و غم بار جلوه نمى کند؛ زیرا با ایمان و یاد خدا دنیا را محل امتحان و گذرگاهى موقّت براى تأمین خوش بختى و سعادت هر دو سراى خود مى بیند.
ب. اعراض از یاد خدا سختى در معیشت
کسى که از یاد خدا غافل و تنها هدفش در زندگى حداکثر کردن ثروت و لذایذ مادى باشد، به هیچ حدى قانع و راضى نگشته با حرص و طمع و فزون طلبى، عرصه زندگى را بر خود تنگ کرده، نسبت به همنوعان خود ظلم و ستم مى کند. قرآن کریم در این باره مى فرماید: «و مَنْ اعرض عن ذکرى فانَّ لهُ معیشةً ضنکاً.» (طه: 124)؛ کسى که از یاد خدا اعراض نماید، براى او معیشت و زندگى سخت خواهد بود.«ضنک» به معناى تنگى همراه با سختى است. توضیح آن که اگر انسان خدا را فراموش کند و با او قطع رابطه کند، دیگر چیزى بجز دنیا نمى ماند که به آن دل ببندد و در نتیجه، چنین فردى تمام کوشش خود را صرف به دست آوردن پول و مقام و شهرت و سایر مظاهر دنیوى مى کند و هر روز آن را توسعه داده، و به هیچ حدى قانع نگشته، حرص و طمع او به جایى منتهى نمى گردد او گم شده خود را، که روح انسانى اش را اشباع و سیراب مى کند، در دنیا نمى یابد. از سوى دیگر، تکیه گاه و نقطه اعتماد مطمئنى در زندگى ندارد تا در سختى ها و ناملایمات به آن پناه ببرد و آرامش بخش او در زندگى باشد. از این رو، همواره از نزول آفات و بلاها و فرا رسیدن مرگ و بیمارى، اضطراب و نگرانى دارد و هرچند از نظر رفاه مادى و امکانات دنیوى در وسعت باشد، ولى آسایش خاطر و پایانى امیدبخش و نشاط آفرین ندارد. 
امام علی(ع) می فرمایند: فرصت ها مانند ابر می گذرند، پس فرصت های نیکو را از دست ندهید.


 
هدف از اصلاح الگوی مصرف، دستیابی به الگویی بهینه و پایدار در استفاده از منابع در تمام مراحل تولید تا مصرف است که نه تنها موجب افزایش بهره وری است که امکان عبور موفق یک جامعه از رکودهای احتمالی اقتصادی آینده را نیز فراهم می کند و این خود نیازمند نیازمند اصلاح الگوی مدیریت در استفاده بهینه از زمان است.
 
برنامه ریزان و رهبران سازمانی باید به ارتباط میان اجزای تولید تا مصرف به دقت توجه کنند تا مشخص شود الگوهای کنونی در هر زمینه ای چگونه شکل گرفته اند و چگونه می توان بدون ایجاد آثار جانبی و صدمه به دیگر بخش ها، آنها را به شکلی بهینه و پایدار اصلاح کرد.
نکته بسیار مهمی که در اصلاح الگوی تولید و به ویژه مصرف باید به آن توجه کرد، این است که تغییر در جهت اصلاح مثبت، روندی بلندمدت است، زیرا اگر تغییرات به حدی سریع اعمال شود که عوامل تولید و مصرف با آن هماهنگ نشوند، ناخواسته به آن به عنوان یک تهدید نگاه می شود و نتیجه آن که به جای اصلاح این الگو زمینه تخریب آن فراهم می شود. البته منظور از روند بلندمدت به معنای این نیست که صرفا منتظر تصمیم های مجلس و دولت ماند بلکه باید هر فردی در حیطه کاری و فعالیت های روزمره خود نسبت به رفتار مناسب در تولید و مصرف اقدام کند. 

از نکات بسیار با اهمیتی که کمتر به آن توجه می شود، نقش زمان به عنوان مهم ترین منبع چرخه تولید تا مصرف است. همه فعالیت های بشری حتی آن فعالیت هایی که بعد فیزیکی نیاز ندارند، مانند اندیشیدن، در بستر زمان شکل می گیرند؛ از این رو همه افراد باید تلاش کنند تا زمینه اصلاح الگوی استفاده از زمان را برای خود و دیگران فراهم کنند و از همین روست که نقش قانونگذاران، برنامه ریزان و مدیران به عنوان کسانی که تصمیم هایشان تاثیر بسیار مهمی در غنای اوقات و زمان افراد می گذارد، همچنین نقش استادان و دبیران که به طور مستقیم زمان افراد را برای راهنمایی و هدایت آنها در جهت اصلاح عادات و الگوها در دست دارند، نمایان تر می شود؛ از این رو برای دستیابی به الگویی پایدار باید همزمان با شروع اقدام های ساده و موثر در اصلاح رفتارهای روزمره فردی در زمینه مصرف، در جهت رشد علمی و ارتقای اندیشه افراد به منظور ایجاد الزام غیر مستقیم در جامعه برای بهبود عادات مصرفی نیز اقدام کرد. 

آثار مثبت اصلاح الگوی تولید و مصرف تنها منحصر به زمان حال نخواهد بود بلکه به عنوان میراثی ارزشمند برای نسل های آینده نیز باقی خواهد ماند. به قول فرانسوا ولتر، عملی اگر کاشتید، عادتی درو خواهید کرد؛ عادتی اگر کاشتید، اخلاقی درو خواهید کرد و اخلاقی اگر کاشتید، سرنوشتی درو خواهید کرد. 

مسعود فزون بال

 


                             
- خداوند متعال اسراف کنندگان را دوست ندارد.- اصلاح الگوی مصرف از هدر رفت منابع پیشگیری می کند.- اصلاح الگوی مصرف در ارتقای سطح کیفی کارها و زندگی مؤثر و مفید است.- اصلاح الگوی مصرف بهره وری برنامه ها و فرآیندها را افزایش می دهد.- اصلاح الگوی مصرف در کاهش وابستگی اقتصادی به دیگران مؤثر است.
- اصلاح الگوی مصرف یک وظیفه ی ملی است.
                                - آموزش مصرف درست به فرزندان از دوران کودکی بسیار ضروری است.
- اعمال پدر و مادر در مصرف درست از منابع در تربیت فرزندان مؤثر و مناسب است.- کودکان درست مصرف کردن را از پدران و مادران خود می آموزند.- مدارس نقش ممتازی در فرهنگ سازی درست مصرف کردن دارند.- تدوین نکات و الگوهای درست مصرف کردن و تابلو نمودن آن در مدارس برای دانش آموزان مفید است.- معلمان در فرهنگ سازی اصلاح الگوی مصرف در جامعه و مدارس نقش ممتازی دارند.- فن آوری اطلاعات و ارتباطات تأثیر مضاف در تنظیم مصارف از منابع دارد.- کاهش مصرف گرایی در ارتقای عزت ملی تأثیر مضاعف دارد.- استفاده درست از منابع و امکانات وابستگی ها را به بیگانگان کاهش می دهد.- استفاده درست از منابع در برقراری و توزیع عدالت اجتماعی, فرهنگی و اقتصادی مؤثر است.- شک کردن در کار و برنامه جزو مباحث نظری اصلاح الگوی مصرف است.
- کار و برنامه را با شک کردن اصلاح و الگو قرار دهیم.
                             
- فرهنگ سازی اصلاح الگوی مصرف جزو شاخص های اولویت دار است.- رعایت نکات ایمنی در اصلاح الگوی مصرف اولویت دار است.- حرکت به سوی اصلاح الگوی مصرف فرمایش مقام معظم رهبری است.- پیشگیری از هدر رفت منابع مالی و انسانی در اصلاح الگوی مصرف اولویت دار است.- قرار گرفتن شایسته هر چیز یا کاری در جایگاه خاص خود, اصلاح الگوی مصرف است.- چرایی در کار, فعالیت و برنامه, خود زیر بنای اصلاح الگوی مصرف است.- اعتقاد و ایمان قلبی و عملی به اصلاح مصرف رمز موفقیت کامل است.- خانه و خانواده بستر مناسب برای فرهنگ سازی اصلاح الگوی مصرف است.- تولید علوم جدید و کارآمد ضامن بقاء و دوام فرآیند اصلاح الگوی مصرف است.- دور ریختن و حذف امکانات از چرخه استفاده منطبق با فرآیند اصلاح الگوی مصرف نیست.
- با مصرف درست, آیندگان را از منابع موجود بهره مند سازیم.
                             
- رمز موفقیت آیندگان در گرو فرهنگ سازی ما دارد.- تفکر و خلاقیت در مصرف درست و استفاده بهینه از منابع جایگاه ویژه ای دارند.- لحظه ها/ثانیه ها/دقیقه ها/ساعت ها و روزها جزو منابع ذیقیمت هستند.- نکته ها, نقطه ها, خردها, ریزها, جزءها, کوچک ها و کم ها جزو منابع به شمار می روند. - در اصلاح الگوی مصرف قطره ها تأثیر گذارند.
- نگاهها, حرکت ها, نوشتن ها, گفتگوها, شنیدن ها, تصمیم ها, دستورها, خواندن ها و ... در اصلاح الگوی مصرف مؤثر و دخیلند.
                             
- در اصلاح الگوی مصرف : درست بخوانیم, درست بنویسیم و درست به خاطر بسپاریم.- در اصلاح الگوی مصرف : درست بشنویم, درست تفکر کنیم و درست تصمیم بگیریم.- در اصلاح الگوی مصرف : تنظیم درست عواطف, احساسات ضروری است.- در اصلاح الگوی مصرف : وظیفه ملی, قانونی و شرعی خویش را دریابیم.- در اصلاح الگوی مصرف : مصرف درست کاغذ از جمله شاخص های ضروری است.- در اصلاح الگوی مصرف : کوتاه گفتن, کوتاه نوشتن و کوتاه گفتگو کردن نقش خوبی دارد.- در اصلاح الگوی مصرف : شعار بدهیم و عمل نماییم.
- در اصلاح الگوی مصرف : تمسک به قانون ضروری است.
                             
- در اصلاح الگوی مصرف : منطقی بودن سلیقه ها و روشها ضروری است.- در اصلاح الگوی مصرف : فتح قله های افتخار ملاک است.- در اصلاح الگوی مصرف : مهربانی نقش والایی دارد.- در اصلاح الگوی مصرف : کار جمعی و مشورتی مهم است.- در اصلاح الگوی مصرف : وجود اتاق فکر نقش برجسته ای دارد.- در اصلاح الگوی مصرف : انبارش امکانات و اموال چندان مفهومی ندارد.- در اصلاح الگوی مصرف : تفکر تعیین کننده است.- در اصلاح الگوی مصرف : نوشتن همراه با مطالعه ی پیشینه هاست.
- اصلاح الگوی مصرف : بنیان گذاری بناها و فرهنگ هاست.
                             
- در اصلاح الگوی مصرف : خودشناسی مقام والایی دارد.- در اصلاح الگوی مصرف : خود ارزیابی ضروری است.- در اصلاح الگوی مصرف : جوشش و خلاقیت ملاک است.- در اصلاح الگوی مصرف : طبقه بندی امور و کارها ضروری است.- در اصلاح الگوی مصرف : ساماندهی محیط کار و فرآیند کارها ضروری است.- در اصلاح الگوی مصرف : کاربردی کردن امور ضروری است.- در اصلاح الگوی مصرف : تک محوری مناسب نیست.
- در اصلاح الگوی مصرف : استفاده از تواناییهای دیگران شرط است.
                             
- در اصلاح الگوی مصرف : رمز موفقیت, ایمان به کار و علاقه مندی در آن است.- در اصلاح الگوی مصرف : خستگی و بی انگیزگی معنایی ندارد.- در اصلاح الگوی مصرف : درو کردن رتبه ها, ملاک است.- در اصلاح الگوی مصرف : از خود و کار خود فاصله نگیریم و به کار خود بچسبیم.- در اصلاح الگوی مصرف : خود را دریابیم و عمل کنیم.
- در اصلاح الگوی مصرف : فرصت ها و لحظه ها را غنیمت شماریم.
                             
 - در اصلاح الگوی مصرف : خانواده, محل و فرآیندهای انجام کار را دریابیم.- در اصلاح الگوی مصرف : خوش فکر باشیم.- در اصلاح الگوی مصرف : فرهنگ ساز باشیم.- در اصلاح الگوی مصرف : خود و دیگران را تشویق و ترغیب کنیم.- در اصلاح الگوی مصرف : از خود شروع کنیم.- در اصلاح الگوی مصرف : به کار خود شک کنیم و آن را تکمیل و اصلاح نماییم.- در اصلاح الگوی مصرف : چرایی در کارها جایگاه ویژه ای دارد.- در اصلاح الگوی مصرف : حال را بشناسیم برای آینده عمل کنیم.
- در اصلاح الگوی مصرف : گذشته را مطالعه کنیم برای آینده
                             
- در اصلاح الگوی مصرف : خواندن تاریخ ضروری است.- در اصلاح الگوی مصرف : یاد گرفتن ضروری است.- در اصلاح الگوی مصرف : یا‌دآوری و پیگیری لازم است.- در اصلاح الگوی مصرف : موعظه و پند تأثیرگذار است.- در اصلاح الگوی مصرف : مدیریت منابع انسانی از اصول مهم به شمار می رود.- در اصلاح الگوی مصرف : منابع انسانی جزو شاخص های اولی است.- در اصلاح الگوی مصرف : شناخت از کار مهم است.- در اصلاح الگوی مصرف : آب مایه ی حیات و حق همگانی است.- در اصلاح الگوی مصرف : برق جزو ثروت ملی است.
- در اصلاح الگوی مصرف : انرژی جزو ثروت ملی است.
                             
- در اصلاح الگوی مصرف : به انتظار نشستن مفهومی ندارد.- در اصلاح الگوی مصرف : رقابت و مشارکت هر دو لازم است.- در اصلاح الگوی مصرف : با هم بودن شرط است.- در اصلاح الگوی مصرف : گلوگاه در کار و امکانات نمره ندارد.- در اصلاح الگوی مصرف : مدیریت ها نقش کلیدی دارد.- در اصلاح الگوی مصرف : ما می توانیم نقطه قوت ماست.- در اصلاح الگوی مصرف : لحظه ها از افق زندگی می گذرد. (فرمایش گهربار حضرت علی (ع))- در اصلاح الگوی مصرف : تولید علم جهت دار ملاک است.- در اصلاح الگوی مصرف : پردازش به تکنولوژی نانو و بیو و نظایر آن ره گشا و ضروری است.- در اصلاح الگوی مصرف : به امید فردا نشستن سراب است.- در اصلاح الگوی مصرف : کار امروز را به فردا مگذار. (فرمایش گهربار حضرت علی(ع))- در اصلاح الگوی مصرف : جوینده یابنده بود.                              
چهارشنبه بیست و یکم 11 1388
                
سال 88 در حالی شروع شد که بیانات رهبر معظم انقلاب در آغازین روز سال در آستان قدس رضوی راهبردی اساسی را فرا روی مردم و مسئولان کشور قرار داده است .
اصلاح الگوی مصرف از بعد سلبی به معنای صرفه جویی و کاستن از مصارف غیر ضروری و از بعد ایجاب آن ، بهینه ساری مصرف و یا درست ، به هنگام و اقتصادی مصرف کردن ، تعبیر می گردد.
                   
اصلاح الگوی مصرف در زندگی اجتماعی مردم نیز  تأثیرات عمیقی خواهد داشت و با فرهنگ سازی و ترویج الگوی مصرف ،اثرات آن آشکار خواهد شد و موضوع ازدواچ یکی از مهمترین زمینه ی پرداختن به این مبحث در اجتماع امروز است. وقتی در آفت شناسی ازدواج به بررسی و شناخت موانع ازدواج آسان می پردازیم بسیاری از آنها را با اصلاع الگوی مصرف، قابل رفع می بینیم. سبقت جستن در تجملات و چشم و هم چشمی های تشریفاتی ، به زحمت انداختن خانواده ها و تکلف های طاقت فرسا در افزودن هزینه های مراسم قبل، حین و بعد از ازدواج و…  از جمله عوامل دور ساختن جوانان از ازدواج به هنگام و تأخیر در زناشوئی و افزایش توقعات و غلبه یافتن مشکل و قالب بر محتوا و زرق و برق مادیات بر معنویت ها و کاهش بهره وری در ازدواج خواهد بود. آسان سازی ازدواج ، وظیفه ای است که برای ادای آن خانواده، جامعه و مسئولان همگی نقش دارند و برای شکل گیری این مثلث سه ضلعی، همه اضلاع بایستی همگرایی داشته باشند.
خانواده ها اساس کار هستند و نقش اصلی را در این وظیفه مهم با پیروی از سیره پیشوایان دینی در آسان سازی ازدواج، بر عهده داشته و نباید با فرافکنی و انداختن بار مسئولیت شانه خالی کنند . همان گونه که فرهنگسازان جامعه و مسئولان کشور نیز هر کدام بایستی نقش خویش را در این میان ایفا کنند و صرفاً مسئولیت را بر عهده خانواده ها قرار ندهند.
               
رهبران فکری جامعه ، صاحبان منبر و تریبون ، حوزویان و دانشگاهیان ، اصحاب رسانه و مطبوعات اندیشمندان و نویسندگان ، هنرمندان و ادیبان و … وظیفه ی فرهنگسازی ازدواج آسان و معرفی نمونه های موفق آن را بر عهده داشته و مسئولان کشور نیز باید با تاسی از رهبر معظم انقلاب و با پیش قدم شدن خویش ارایه الگوی صحیح  مصرف و با ارایه سیاست های کلی نظام در هنگام تدوین برنامه ها ، و نیز دولت و مجلس با ارایه لوایح و طرح های قانونی ، زمینه اجرای ازدواج آسان را در جامعه فراهم نمایند تا خیل عظیم چندین میلیونی جوانان آماده ازدواج و در آستانه استفاده به نیروهای محرک و کارآفرین و با نشاط جامعه تبدیل گردیده و از بروز معضلات اساسی بیکاری و کم کاری و تنبلی و ناهنجاری های فرهنگی و اخلاقی و اجتماعی جلوگیری نمایند.
آنچه می هوانید نکات کلیدی از مجموعه ی سخنان مقام معظم رهبری د رجلسات عقد یک دهه گذشته است که پیش از این در مجلدی تحت عنوان «مطلع عشق» به چاپ رسیده است . در این شماره بخش اول رهنمودهای رهبری درباره مراسم ها و تشریفات ازدواج ارایه می شود با این توضیح که رهبری در این مجالس ، در مقام بیان همه ی دید گاه های خود درباره ازدواج و خانواده نبوده اند ، بلکه به مناسبت آغاز زندگی جمعی از فرزندان شان ، آنچه را که اسرار کامیابی آنان می دانسته اند صمیمانه تذکر داده اند . گفتنی است مجموعه کامل این سخنان با نام « عقب نماندن از قافله اسراف» توسط شبکه فعالین ازدواج به چاپ رسیده است.
               
سادگی را از مراسم ازدواج آغاز کنید در همه امور زندگی تان سادگی را رعایت کنید . اولش هم از همین مراسم ازدواج است ، از این جا شروع می شود. اگر ساده برگزار کردید ، قدم بعدی اش هم می شود ساده و الّا شما که رفتید آن مجلس کذایی ِ مثل اعیان و اشراف های زمان طاغوت را درست کردید ، بعد دیگر نمی توانید بروید توی خانه کوچکی مثلاً با وسایل مختصری زندگی کنید . این جور نمی شود دیگر. از اول، زندگی را پایه اش را بر اساس سادگی و ساده زیستی بگذارید تا زندگی بر خودتان ، بر کسانتان و بر مردم جامعه ان شاءا... آسان شود.   ریخت و پاش زیادی ،اسراف؛ اینها حرام است بعضی از مردم با این کاری که می شود با آن ثواب برد، گناه می برند . با اسراف هایی که می کند ، با خلاف هایی که انجام می دهند ، با آمیختن این عمل حَسن و حسنه به کارهای حرامی که انجام می دهند . حرام همه اش هم این نیست که محرم و نامحرم و این چیزها باشد. آنها هم البته حرام است ، اما ریخت و پاش زیادی هم حرام است . اسراف حرام است . سوزاندن دل مردمی که ندارند در مواردی واقعاً حرام است . زیاده روی کردن ، حرام و حلال کردن برای اینکه بتواند جهیزیه دخترش را فراهم کند ، اینها حرام است . ریخت و پاش اسراف است برخی اسراف می کنند ، می ریزند  و می پاشند . در این روزگار که فقرایی در جامعه هستند ،کسانی هستند که اولیات زندگی هم درست در اختیارشان نیست ، این کارها اسراف است ، زیادی است ، بی خود است . هر کس بکند خلاف است . تجملات زیادی مثل یک خوراکی مضّر برای جامعه مضر است تجملات برای یک جامعه ، مضر است . آن کسلانی که با تجملات مخالفت می کنند ،معنایش این نیست که از لذت های و خوشی هایش بی اطلاعند،نه! آن را کاری مضر برای جامعه می دانند . مثل یک دارو یا خوراکی مضر . با تجملات زیادی ، جامعه زیان می کند . البته در حد معقول و متداول ایرادی ندارد. اما وقتی که همین طور مرتب پای رقابت و مسابقه به میان می آمد، اصلاً از حد خودش تجاوز می کند و به جاهای دیگر می رود. تشریفات ساده ازدواج اسلامی شما اگر نگاه کنید به تشریفات ازدواج در میان اقوام مختلف ، خواهید دید در اسلام تشریفات ازدواج ساده است . البته جشن و سرور و اینها عیبی ندارد . هر کس هر مقداری که مایل است ، اما اینها جزو دین و جزو تشریفات رسمی و دینی ازدواج نیست . هر کس خواست می تواند انجام بدهد ، هر کس نخواست، نه.
اینکه حتماً بایستی بروند در یک معبد و زانو بزنند جلوی کسی و چه بکنند ، و مراسمی که در جاهای دیگر وجود دارد، در اسلام نیست. در اسلام یک صیغه است شرعی که باید خوانده شود . البته در اسلام برای معاملات گوناگون،معاملاتی که اهمیتش کمتر از ازدواج است شاهد می گیرند... حالا هم که مقررات ثبت و درج در محاکم. مراکز ثبت رسمی است و هیچ تشریفاتی ندارد؛ می توانند خیلی راحت و بدون تشریفات این ازدواج را انجام دهند.
             
نکند اسم مان مسلمان باشد اما کارهایمان کار جاهلی در ازدواج، شرع مقدس اسلام قیودِ جاهلی و شرایط مرسوم بین جهان را برطرف کرد و یک سلسله حرف ها و شرایط جدید و سنت های تازه ای را پایه گذاری کرد . اگر ما کاری کنیم که عقد و ازدواجِ ما از آن چیزهایی که اسلام اِزاله کرده ، دور و پاک باشد و به آن سنت هایی که اسلام بنیان گذاری کرده است آراسته و مزین باشد، عقد و ازدواجِ ما اسلامی خواهد شد و عقد بر اساس رضای پیامبر اسلام و رهبر عظیم الشأن بشریت خواهد شد. اگر خدای ناکرده آن چیزهایی را که اسلام اِزاله کرد و ریخت بیرون،  اینها را ما در عقد ازدواج بیاوریم، آن وقت عقد ما ، عقد جاهلی خواهد شد . خودمان مسلمانیم، اسم مان مسلمان است اما کارمان کار جاهلیت خواهد شد. یا اگر آن چیزهایی را که اسلام بنا گذاشت در کار ازدواج این را رعایت نکنیم، باز عقد، عقد اسلامیِ کامل نخواهد بود. اگر عقد، اسلامی بود، به سبک سنت های قرآنی و بنیان گذاری شده به وسیله اسلام ، زندگی شیرین می شود و زن و شوهر با هم خوب زندگی می کنند. ازدواج بکنید، ازدواج دشواری ایجاد نمی کند جوان ها وقتی صحبت می شود می گویند، اگر ازدواج کنیم بعدش چه کار کنیم برای خانه ، برای شغل؟ اینها همان قیودی است که همیشه جلو کارهای اصلی و اساسی را می گیرد. فرمود: «اِن یکونوا فُقراءَ یُغنِهِمُ الله مِن فَضلِهِ»
یعنی خدای متعال اینها را کفایت خواهد کرد. ازدواج بکنید ، ازدواج در وضع معیشت آنها دشواری خاصی به وجود نمی آورد، بلکه به عکس خداوند آنها را از فضلش غنی هم می کند. این را خدای متعال فرموده است.
         
در درجه اول تقصیر متمکّن است بله ، ما برای خودمان به قول معروف به جای خرج ، بَرج درست می کنیم. اضافه های زندگی و نیازهای کاذب به وجود می آوریم. بله، البته مشکل پیش می آید. تقصیر کیست؟ در درجه اول تقصیر متمکّن است. آن کسانی که امکانات دارند، سطوح را بالا می برند، سطوحِ خواهشها و توقّعات و نیازهای کاذب را بالا می برند. ازدواج یک ضرورت است، باید وسایلش را فراهم کنند بعد هم تقصیر بعضی از مسئولان است، که بالاخره باید بگویند. باید وسایل را فراهم کنند، فراهم نمی کنند. نمی خواهیم بگوییم که دولت ها برای جوان ها و برای ازدواج شان وظایفی ندارند. اما این باید برای جامعه اسلامی جا بیفتد که ازدواج یک ضرورت است، باید انجام بگیرد. باید تحقق پیدا کند. دخترها و پسرها مسئولیت پذیری کم دارند اینکه دخترها بگویند ما هنوز آماده ازدواج نشده ایم ، پسرها بگویند ما هنوز عقل زندگی نداریم، حرفهای منطقی آن چنانی نیست. در خیلی از مسایلِ زندگی، ما می بینیم که نه، جوان ها آمادگی هم دارند، خیلی هم خوبند. می فهمند. منتهی این ازدواج یک مسئولیت پذیری هم هست. این حس گریز از مسئولیت، مقداری مانع می شود از اینکه این کار انجام شود. با شادی و میهمانی موافقیم، با اسراف نه
بنده راضی نیستم از کسانی که با خرج های سنگین و با اسراف در امر ازدواج کار را بر دیگران مشکل می کند. البته با جشن و شادی و مهمانی موافقیم ولی با اسراف مخالفیم.
               
بی بند و باری پولدار ها؛ غصه دخترها و پسرها چقدر دخترها و پسرها که اگر ازدواج هم می کنند به خاطر بی بندوباری پولدارها، احساس کمبود می کنند. احساس غصه می کنند. احساس عقده می کنند. فکر می کنند چیزی کم دارند. احساس سرکوفت می کنند. اسراف بد است. شأن ملت مسلمان ما نیست این هتل ها و سالن ها و جشن های پر خرج را رها کنید. البته ممکن است توی یک سالنی هم کسی جشن بگذارد اما ساده، مانعی ندارد. من نمی خواهم بگویم حتماً چون بعضی از خانه هایشان جا ندارد یا امکاناتش را ندارند، ولی اسراف نکنید. شادی و میهمانی و دعوت کردن از دوستان و نزدیکان و خویشاوندان و رفقاخوب است اما اسراف بد است. شأن ملت مسلمان ما نیست.   از اسراف ها یکی مجالس گران قیمت است عروسی و عقد و شادی چیز خوبی است. حتی پیامبر اکرم هم برای دختر مکرمه خودشان مجلس عروسی گرفتند، شادی کردند و مردم شعر خواندند. زنها دست زدند و خوشی کردند. اما نباید در این مجلس عقد و عروسی و اینها اسراف انجام بگیرد. یکی از اسراف ها همین مجالس عقد و عروسی گران قیمت است . در هتل ها، در این سالن های گران قیمت مجالس درست می کنند. مبالغ زیادی شیرینی و میوه خوراکی حرام می شود، از بین می رود، روی زمین ریخته می شود و ضایع می گردد. برای چه؟ برای چشم و هم چشمی؟! برای عقب نماندن از قافله اسراف؟! با اسراف خود را از چشم پیامبر و امام زمان انداخته اید اسراف نباید بشود. اسراف اگر شد هم به خودتان ضرر زده اید هم به مردم دیگر. هم به جوان ها و دخترها و پسرها ضرر زده اید و خودتان را از چشم پیامبر اسلام انداخته اید. از چشم امام زمان انداخته اید. این اسراف و زیاده روی، کار خلاف محسوب می شود. عروسیِ شیرین، عروسی صمیمانه است نه عروسی پرخرج عروسی شیرین، آن عروسی نیست که توی آن خیلی جرخ می شود و اسراف زیاد در آن می شود. عروسیِ شیرین، عروسی صمیمانه است. صمیمانه که بود، عروسی شیرین می شود. ولو مختصر باشد. یک اتاق دو اتاق توی خانه، قوم و خویش، دوست و آشنا و رفیق دور هم بنشینند، این می شود عروسی. این میهمانی های مفصل و سالن های آنچنانی یا توی هتل ها، خرج های یاد، جنس های گران برای مهمانی، اینها هیچ مناسب نیست. نمی گویم ازدواج را باطل می کند، نه! ازدواج درست است. اما اینها محیط جامعه و محیط زندگی را تلخ می کند. من با «تشریفات» مخالفم مگر سابق که این سالن ها نبود، این چیزها نبود، توی دو تا اتاق کوچک جشن می گرفتند، مهمان ها می آمدند شیرینی می خوردند، ازدواج ها بی برکت تر از امروز بود؟ عزتِ دخترها مگر کمتر از امروز بود، که حالا باید حتماً بروند توی این سالن های بزرگ. عیبی ندارد، من مخالفتی نمی کنم با این سالن ها. من با«تشریفات» مخالفم. حالا بعضی می روند توی هتل، از آن کارهای غلط است که لزومی ندارد.  هر چه مراسم را کمتر و ساده تر بگیریم بهتر است. بگذارید آن کسانی که ندارند به ازدواج تشویق شوند و آن کسانی که ندارند مأیوس نشوند. اینها اصلاً مناسب شأن نیست؛ اینکه حالا معلوم شده کوی باشگاه های چنین و چنان و توی هتلها مهمانی می گیرند،اینها اصلاً مناسب شأن اهلِ علم نیست؛ مناسب شأن مردمان پرهیزگار و مؤمن نیست. اینها هم مال همان قدیمی هاست. متأسفانه بعضی امروز اشتباه می کنند. چون که سابق مسئولان کشور و سردمداران آن طور رفتار می کردند، حلال هم که اینها شدند سردمدار، خیال می کنند باید از این کارها بکنند. نه آقا، آنها طاغوتی بودند، آنها اهل دنیا بودند. ما روحانی هستیم، آنهایی هم که روحانی نیستند، اهل دین هستند. ما زندگی مان جور دیگر است. رفتارمان جور دیگر است. مَنشمان جور دیگر است. اخلاقمان جور دیگر است. هدفمان اصلاً با آنها فرق دارد. نباید از آنها تقلید کنیم. ما باید کاری بکنیم که مردم از ما تقلید کنند. سربلندی دختر و پسر به بلند نظریِ آنهاست بعضی خیال می کنند که تشریفات و توی هتلِ چنین و چنان رفتن، سالن های گران گرفتن، خرج های زیادی کردن، عزت و شرف و سربلندی دختر را زیاد می کند. نه خیر، عزت و شرف و سربلندی دختر و پسر به انسانیت و تقوا و پاکدامنی و بلند نظریِ آنهاست، نه به این چیزها... ساده برگزار کردن ازدواج ننگ نیست
بدانید! ساده برگزار کردن ازدواج، چه در مهریه، چه در جهیزیه و چه در مجلسِ عروسی، ننگ نیست که بعضی خیال می کنند اگر ما عروسی را برای دخترمان ساده برگزار کنیم دختر ما سرشکسته خواهد شد. نه! سرشکسته نخواهد شد. این اشتباه شماست.
             
آبرو را نمی شود با قرض کردن خرید ما به آنهایی که ندارند نصیحت می کنیم که یه عرب و عجم متوسل نشوند که پول قرض کنند برای اینکه آبرویشان را به قول خودشان بخرند! آبرو چیست! این آبرو است؟ اگر چشم را باز کنیم این آبرو نیست. بعضی ها خودشان را قرض دار می کنند، برای اینکه بتوانند مثلاً آبرومند از آب در بیاورند! بی خود و بی جهت. من به همه مردم توصیه می کنم ازدواج ها را آسان کنند
من به همه مردم در سراسر کشور توصیه می کنم که ازدواج ها را آسان کنند. بعضی ها ازدواج را مشکل می کنند. مهریه های گران و جهیزیه های سنگین ازدواج را مشکل می کند... خانواده پسرها توقع جهیزیه های سنگین بکنند خانواده دخترها برای چشم و هم چشمی دیگران جهیزیه ها را و تشریفات را و مجالس عقد و عروسی را رنگین تر بکنند؟ چرا؟ اثر این را می دانید چیست؟ اثر این کارها این است که دخترها و پسرها بدون ازدواج در خانه ها می مانند، کسی جرأت نمی کند به ازدواج نزدیک شود.
               

خبرگزاری فارس: قرآن کریم پیروان خود را به شدت از افراط و تفریط نهی می کند و برحذر می دارد. اگر به این دستور قرآن عمل می شد نتایج درخشان بدست می امد.
طرح بسیار مهم و ضروری که درسال 1388 بر زبان مبارک رهبر عزیز انقلاب جاری گردید سوژه ای شد برای خیلی از موارد که با گفتار و کردار پیگیری شود تا شاهد نتایج درخشان مادی و معنوی آن باشیم. مثلی معروف داریم که ذره ذره خیلی شود و قطره قطره سیلی. راستی اگر دقت کنیم حقیقت را درک خواهیم کرد. خداوند متعال نعمت های فراوان و بیشماری در اختیار انسان قرار داده است و دستور کیفیت استفاده از آن نعمتها را صریحا در قرآن کریم برای همه بیان فرموده است. مثلاً درمورد خوراکیها آیه ای بسیار صریح داریم که کلو او اشربو او لاتسرفوا. بخورید و بیاشامید ولی اسراف و زیاده روی ننمائید (سوره اعراف آیه 31). شاعر نیز میگوید نه چندان بخور کز دهانت برآید نه چندان کز ضعف جانت برآید. باید به مسئله اعتدال و میانه روی توجه کرد که آیات بسیار صریحی درقرآن داریم حتی درمورد انفاق و بخشش که آنهمه تأکید شده ولی درعین امر به اعتدال گردید در سوره فرقان آیه 67 میفرماید:
     و الذین اذا انفقوالم یسرفواولم یقتروا وکان بین ذلک قواما- بندگان خوب خداوند کسانی هستند که در بخشش زیاده روی وکوتاهی نمی کنند و اعتدال را رعایت مینمایند. در سوره اسری آیه 26 تا 30 صریحاً واکیداً از اسراف نهی میفرماید و اسراف کنندگان را برادران شیطان میداند بهرحال قرآن کریم پیروان خود را به شدت از افراط و تفریط نهی میکند و برحذر میدارد. اگر به این دستور قرآن عمل می شد نتایج درخشان بدست میامد البته باید از مرحله حرف و گفتگو و نوشتن و مصاحبه به مرحله عمل قدم گذاشت امسال از نظر حرف و غیره بسیار اقدام می شود که امیدوارم از خود و خانواده خود و اداره و بازار و شرکتها و مهمان خانه ها و پادگانها شروع شود و از آنهمه ریخت وپاش و اسرافهای کذایی جلوگیری شود و طوری شود که اضافه آوردن غذا و نان ممنوع گردد و جرم حساب شود و یک نوع استانداردی برای مصرف تهیه شود که اضافه نیاید اگر شما سری به بعضی جاها بزنید و کار تن های نان خشک و اضافی غذا را ببینید و دقت کنید متوجه می شوید که چقدر نعمت خداوند به هدر میرود و هیچکس احساس مسئولیت نمیکند و اصلا هیچگونه امر و نهی دراین مورد صورت نمیگیرد چه بسا تعدادی نان سالم و مقدار زیادی برنج و خورشت اضافی موجود است. شما را بخدا بیائید یک فکر اساسی کنید و برای همیشه این معضل را برطرف کنید.

آن همه آیات و روایات چرا باید بدست فراموشی سپرده شود؟ کی می خواهیم به آیات عمل کنیم؟ چرا بی تفاوت هستیم چرا نهی از اسراف نمی کنیم چرا آن همه مشاهدات را نادیده میگیریم کافی است شما سری به سطلهای زباله میهمانسراها، ادارات و پادگان ها بزنید تا از نزدیک اسرافهای فراوان را مشاهده کنید .مسئولین جواب خدا را چه می دهند مسئولین خدمات آشپزها تقسیم کنندگان غذا و خورندگان غذاهای آماده همه و همه مسئول این اسرافها هستند و باید به درگاه خداوند پاسخ گو باشند. آن همه آرد و برنج و حبوبات و گوشت را چه کسی در اختیار آشپزخانه ها قرار می دهد؟ چرا نسنجیده عمل می کنند. برای نمونه در یک پادگان که 600 نفر غذا می خوردند برای هر نفر دو عدد نان در هر وعده یعنی صبح و ظهر و شب در نظرگرفته بودند که پیش از نصف آن به هدر می رفت و مصرف نمی شد شما حساب کنید روزانه 600عدد نان به هدر برود چه ضرری وارد می شود. چه می شود اگر سهمیه را کسر کنند و بر مزایا و امتیازات دیگر بیفزایند و چیزهایی که ضرورت دارد و جذب می شود تهیه نمایند و بهرحال صرفه جویی کنند تا به مشکل اقتصادی گرفتار نشویم چرا ما باید مصرف کننده کشورهای خارج باشیم درحالیکه با رعایت و اصلاح الگوی مصرف میتوانیم به خودکفائی برسیم و از کشورهای بیگانه بی نیاز شویم و هزینه ای که به آنان می پردازیم در راه عمران و آبادی و درراه فرهنگ سازی و گسترش اسلام و قرآن به کار ببریم. فرمانداری ها و بخشداری ها در دادن سهمیه به پادگانها و ادارات و شرکتها و قهوه خانه ها تجدید نظر و دقت بیشتری کنند. گاهی روابط رؤسا با یک دیگر سبب می شود که تا دو برابر سهمیه واقعی به جاهای مذکور اختصاص دهند و از جیب خلیفه بخشش نمایند و با بیت المال بازی کنند و خواسته و ناخواسته حیف ومیل های فراوان صورت گیرد که باید درپیش گاه عدل الهی پاسخ گو باشند ای کاش این مطالب به سمع مبارک آنان برسد و دست از این گونه کارها بردارند و سبب وابستگی مملکت به کشورهای اجنبی نشوند. تقسیم کنندگان بودجه آرد و برنج و غیره صد درصد مقصرند نویسنده حاضر است این مطلب را در عمل ثابت نماید ولی باید خودشان در اصلاح امور پیش قدم شوند.
     نویسنده:عبدالنبی انصاری
منبع:کیهان
   

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8803131254

               


  ۱. میانه روی لشگر عقل : « امام کاظم (ع) : در وصیت نامه ای به هشام یکی از لشگریان عقل را میانه روی از لشگریان جهل زیاده روی است »

 

۲. بخشش وترحم اسراف کار هم مذموم است : « حضرت امیر (ع) : زیاده روی و اسراف مکن زیرا بخشش ( اسراف کار مورد ستایش نیست و تنگدستی او هم مورد ترحم واقع نمی شود »   ۳. میانه روی باعث پایداری نعمت می شود : « امام موسی بن جعفر (ع) : به کسی که در زندگی میانه روی و قناعت کند نعمت او باقی می ماند و آنکه با تبذیر و اسراف زندگی کند ، نعمتش از بین می رود »   ۴. زیاده از حد اسراف است : « امیرالمؤ منین (ع) : هر چیزی بیشتر از اقتصاد ( میانه روی ) اسراف است »   علاوه بر این در سخنان گوهر بار ائمه و ائلیاء الهی (ع) اسراف و زیاده روی به عنوان عوامل تباهی مال و ثروت و از بین رفتن برکت و مقدمه و زمینه فقر و تنگدستی یاد شده است...   قناعت فضیلت بزرگان :   در کنار بحث اسراف که همواره در اسلام مورد مذمت قرار گرفته مسئله قناعت از جمله ی خصلت ها و ویژگی های ارزشمند برای یک مسلمان بشمار می رود، و همواره مورد توجه اسلام و اولیاء دین قرار گرفته است. در فرهنگ اسلامی صفت قناعت از جمله صفات فاضله و اخلاق حسنه و از آن بعنوان وسیله ای که سعادت ابدی آدمی را به دنبال داشته است بی تردید جای گرفتن قناعت در فرهنگ اسلامی و ترویج آن توسط بزرگان اهل فن صرف نظر از جایگاه علمی و تأثیرات شگرفی که در زندگی آدم ها دارد موضوعی کاملاً تثبیت یافته ی تجربی است که آدمی همواره عدم رعایت آن را از دست دادن فرصت ها و داشته های خویش به تلخی تجربه نموده است. این تجربه آن زمانی تلختر و کشنده است که آسیب زدگی اجتماع و زندگی مردمان بعلت قناعت ناپذیری و گرایش به اسراف و تبذیر باشد.   امام باقر (ع) می فرماید :   « هر که قناعت کند به آنچه که خدا به او می دهد، غنی ترین مردم است » در بسیاری از کتب اخلاقی خو گیری نفس انسان با صفات برجسته اخلاقی نقطه آغاز حرکت انسانی به سمت کمال حقیقی آسمانی بشمار می آید. از جمله این صفات برجسته، قناعت پذیری و قانع بودن به موهبت های خداوند ی است. در حقیقت علمای اخلاق در کنار بیان فضیلت های قناعت ، روش های تحصیل این صفت پسندیده مورد بحث و بررسی دقیق قرار داده اند و به صورت مفصل به این امر پرداخته اند. بر این اساس در می یابیم که در آموزه های دینی ما علاوه بر اینکه مسئله قناعت و صرفه جویی یک مسئله تأثیر گذار در جامعه به حساب می آید به ابعاد اجتماعی آن نیز پرداخته شده و بعنوان یک فضیلت همواره مورد تشویق قرار گرفته است. به هم پیوستگی اجتماع و اثر پذیری تغیرات زندگی مردم بر یکدیگر و ضرورت ، گریز از آسیب های طبیعی و غیر طبیعی و نیز در نظر گرفتن نیاز های روز مره و آینده زندگی نیاز آدمی را به رعایت فرهنگ قناعت صد چندان می کند.   صرفه جویی و قناعت در ابیات و هنر ایرانی :   ادباء ، شعرا، هنرمندان ایرانی در طول تاریخ به لحاظ دغدغه های فراوان از پیامد های اسراف سخنان فراوانی را در این زمینه به یادگار گذاشته اند. سعدی شاعر شیرین سخن ایران در کتاب بوستان سعدی از بدی اسراف و تشویق به صرفه جویی چنین آورده است. چو کم خوردن طبیعت را .   راه های مبارزه با اسراف :   الف ) استفاده از ظرفیت های دینی عمومی : مردم ایران بعلت پیوند با دین و مظاهر مقدس دینی که دارند بخوبی سنت های نهادینه شده را می پذیرند و بر آن می گمارند. بیان و آیات قرآن کریم و احادیث نورانی معصومین علیه السلام در مذهب اسراف و ترغیب به صرفه جویی بهترین راه کارعمومی سازی و نهادینه سازی فرهنگ صرفه جویی و پرهیز از اسراف است. ب ) باز نگری وقایع تاریخی و رخدادهای طبیعی : به تصویر کشیدن سرانجام اسراف کاران در همه طبقات اجتماعی و پیوند آنها با اتفاقات طبیعی از جمله عوامل باز دارنده اسراف گرایی و سوق دادن جامعه به سمت و سوی قناعت و صرفه جویست بی گمان در این قسمت بیشترین نقش را رسانه های جمعی بویژه رادیو و تلویزیون می تواند ایفا نماید. ج ) ارتباط بخشی بلایای طبیعی به موضوع اسراف : به نظر می رسد مسائلی نظیر کم آبی ، خشکسالی و ................ بهترین دلایل اثبات بدی اسراف و مفید بودن قناعت در زندگی روزمره است. برای مبارزه با اسراف و ترویج مصرف صحیح، به ریشه ها باید استناد در این میان خود خشکسالی و کم آبی و ....................... دلیل بسیار خوبی برای وادار نمودن جامعه به اهتمام در قناعت و صرفه جویی است. البته غافل نمائیم ناهماهنگی عملکرد برخی دستگاه های فرهنگی خاصه صدا و سیما با گفتار ها و تذکرات دلسوزان خود عامل مهم در بی توجهی به مصرف درست و گرایش به اسراف و ریخت و پاش های غیر ضروری می باشد. به عنوان مثال با وجود این همه تبلیغ از مد گرایی و تجمل گرایی با صرفه جویی و نهادینه ساختن فرهنگ آن در جامعه بهیچ عنوان سازگاری ندارد و اسراف از پائین ترین مرتبه شروع.   استفاده صحیح از نعمتهای الهی:   روزی رسول اکرم (ص) وارد اطاق عایشه شد. مشاهده کرد که تکه نانی روی زمین و زیر دست و پا افتاده است آن را برداشته و خورد و سپس فرمود: ای حمیرا؛ از نعمت های الهی صحیح استفاده کن و آنان را گرامی دار تا هرگز نعمت های خداوند از مردم دور نشود. ( شکر نعمت نعمتت افزون کند کفر نعمت از کفت بیرون کند )
حال که سخن از نعمت الهی شد مناسب است توجه عزیزان را به یک روایت از حضرت ابا عبدالله الحسین معطوف بدارم.
امام حسین (ع) فرمود: سقوطی تدریجی بنده، به آن است که خداوند نعمتها را بر او فرو می ریزد و او از شکر باز می ماند. پرهیز از اسراف و زیاده روی رسول الله (ص) می فرمایند : ۱. از گونه های اسراف این است که هر چه می خواهی، بخوری. ۲. من اقتصد اغناه الله و من بذّر افقره الله و من تواضع دفعه الله و من تجبّر قصصدالله هر که در خرج کردن میانه روی کند، خدا او را بی نیاز می کند و هر که زیاده روی نماید خدا فقیرش می کند و هر کس بزرگی بفروشد، خدا او را در هم می شکند.
 
               
X